Net als je lekker bezig bent....
Sinds een paar weken ben ik weer aan het trainen op de sportschool. Het maakt echt een deel uit van mijn herstel.
Een jaar geleden sportte ik ook en dat ging goed tot ik echt uitviel door mijn depressie. Ik hield het nog lang vol maar op een gegeven moment was mijn zenuwstelsel zo van slag dat het gewoonweg niet meer lukte om het sporten vol te houden.
Mijn wereld werd klein, heel klein.
Mijn brein wilde niets meer opnemen, mijn lichaam stopte ermee. Na een jaar lang doorgebracht te hebben op de bank kwam ik uiteindelijk toch bij een psycholoog terecht en zij kon mij gelukkig weer op het juiste spoor zetten....
Een van de dingen die ik echt weer wilde oppakken was dus het sporten en ik ben weer begonnen.
Afgelopen week maakte ik aan het eind van mijn sessie een misstap:
Ik wilde graag nog een laatste oefening doen en liep richting het rek met gewichten.
En daar lag ik, zo door mijn enkel gezwikt.
Nu zit ik thuis op de bank met mijn voet omhoog. Er is niets gebroken maar de enkelbanden hebben even rust nodig.
Had ik een jaar geleden meteen weer afgegleden in het negatieve gevoel is het nu een week van een goed gevoel en plannen maken voor de toekomst.
En over een week of twee ben ik weer terug in de sportschool :)
Reactie plaatsen
Reacties